احمد بن محمد اردبیلی نجفی، معروف به مقدس یا مقدس اردبیلی و محقق اردبیلی از علما و فقهای شیعه امامیه در قرن دهم هجری در روستای نیار که نزدیک و چسبیده به شهر اردبیل اردبیل می باشد به دنیا آمد. تاریخ دقیق ولادت او معلوم نیست. وی از شاگردان علامه جلالالدین دوانی بود. فراگیری علوم دینی را از دوران كودكی آغاز كرد. پس از گذراندن دروس مقدماتی، به نجف رفت و علوم نقلی و فقه را از سید علی صائغ فرا گرفت. پس از مدتی، به شیراز مهاجرت کرد و نزد جمال‏الدین محمود به تحصیل علوم عقلی مشغول گردید. وی در زهد و تقوا به درجه‏ای رسید که به مقدس شهرت یافت و در تحقیق و ژرف‏نگری علمی به اندازه‏ای تبحر داشت که به محقق معروف شد. وی از جمله عالمانی است که در پرتو رابطه با دربار صفوی در گسترش تشیع و حل مشکلات شیعیان تلاشهای فراوانی را به ثمر نشاند. هر چند که او به در خواست شاه عباس صفوی برای ترک نجف و مهاجرت به ایران پاسخ منفی داد، برای مصالح تشیع و شیعیان همواره به دربار صفوی تذکراتی می‏داد كه تاریخ برخی از آن وقای